Although I made myself a promise I would write at least 4 or 5 days a week to keep this blog interesting, only one flu-attack was neccessary to totally ruin my good intensions. Not that I spent all time in bed you know, but somehow when you haven't blogged for more than 2 days you get out of rhythm and it's super easy to convince yourself it's ok to wait another day to write a new message and before you know it a week has passed. So I have to get my act together and jump back in the blogging-saddle again!
Zo zie je maar... ondanks al mijn plannen om het hier een beetje interessant te houden door minstens 4 à 5 keer per week een berichtje te schrijven, is er maar één griep-aanvalletje nodig om die goede voornemens volkomen in de war te schoppen. Niet dat ik nu heel die tijd in mijn bedje heb doorgebracht, maar eenmaal een dag of 2 niet geschreven en je bent direct uit het ritme. Overigens is dat ook de reden waarom ik vroeger nooit een dagboek heb bijgehouden, dat hield ik simpelweg niet langer dan een week vol. Het is dus eigenlijk best een wonder te noemen dat ik nu al een aantal jaar met enige regelmaat blog!
Yesterday I went all the way to Miriam in Leende, which is almost a 2 hour drive, to attend a workshop she hosted with Melanie Moertel. Since I feel like I already am on a somewhat similar level I had to think twice before I decided I would go, because those workshops doesn't come cheap. It always is a bit difficult to decide wheather the knowledge you gain will be in proportion with the costs. I decided to go ahead because I hoped to learn some of her secrets in combining certain colors and how she builds her murrini's. I'm not dissapointed but I'm certain this will be the last one I will attend for now.
Gisteren ben ik naar Miriam in Leende gereden om een workshop te volgen van Melanie Moertel. Zo'n workshop is niet goedkoop en het is dus altijd een beetje de vraag of de kennis die je opdoet in verhouding staat met de prijs. Ik wilde haar graag leren kennen maar heb van te voren toch wel even getwijfeld of ik daarvoor zo'n dure workshop moest volgen, vooral omdat ik het gevoel heb dat mijn niveau dat van haar aardig benaderd. Toch heb ik besloten de workshop te volgen omdat ik graag wat van haar "kleurengeheimpjes" wilde leren en ook hoe zij haar murrini's opbouwt. Ik ben niet ontevreden maar ik denk dat dit voorlopig wel eens de laatste zou kunnen zijn.
This is me heating a gather of glass that's going to be pulled into a thick stringer and which, once it's cooled, can be cut in pieces to form the murrini's.
Op bovenstaande foto ben ik bezig om een grote hoeveelheid glas zodanig te verwarmen dat ik daar een dikke staaf van kan trekken die, nadat hij is afgekoeld, in stukje geknipt gaat worden om de z.g. murrini's te maken.
Below you see some pictures of Melanie explaining. (Thanks to Miriam)
Hieronder nog een aantal foto's van Melanie (met dank aan Miriam).
